Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2008

Αυγουστιατικες Ιστοριες.......


Αυγουστιατικες Ιστοριες, που ισως μεμονωμενες
σε πολλους να μην λενε και πολλα, για οσους..
ομως εχουν ανεπτυγμενη την ικανοτητα της
ζημωσης και της συνθεσης λενε πολλα...

Μια σκυλίτσα στην Αργεντινή, η China, βρήκε χθες το πρωί ένα νεογέννητο κοριτσάκι που το είχαν εγκαταλείψει και το πήρε μαζί της στο σπίτι των ιδιοκτητών της, αφήνοντάς το μαζί με τα κουτάβια της, σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, τα οποία επικαλούνται πηγές της αστυνομίας.

Ο ιδιοκτήτης του σκύλου, σε φτωχό προάστειο της πόλης Λα Πλάτα, φέρεται ότι ανακάλυψε το νεογέννητο μετά από λίγες ώρες όταν άκουσε το κλάμα του. Κάλεσε αμέσως την αστυνομία και το βρέφος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Λα Πλάτα.

Μετά τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης, μια 14χρονη εμφανίστηκε στο νοσοκομείο, συνοδευόμενη από γείτονά της, και είπε ότι ήταν η μητέρα του βρέφους. Παραδέχτηκε ότι το έφερε στον κόσμο αργά την Τετάρτη, χωρίς βοήθεια και κάτω από επικίνδυνες συνθήκες και ότι αποφάσισε να το εγκαταλείψει.

Τέλος στην αγωνία της νεογέννητης φάλαινας που προσπαθούσε να "θηλάσει" ένα γιοτ έδωσαν οι ειδικοί, αφού δεν υπήρχε πλέον ελπίδα να διασωθεί το κήτος, που εντοπίστηκε ανοικτά του Σίδνεϊ.

Ο Τζον Ντενγκέιτ, εκπρόσωπος της αυστραλιανής Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων και Αγριας Φύσης ανακοίνωσε ότι το νεογέννητο κήτος θανατώθηκε με ένεση. "Είναι τραγικό να τελειώνει ένα τέτοιο πρόγραμμα, που κέρδισε τις καρδιές δεκάδων ανθρώπων", δήλωσε ο Αυστραλός αξιωματούχος.

Η μικρή φάλαινα, στην οποία είχε δοθεί το όνομα "Κόλιν", εντοπίστηκε το Σαββατοκύριακο, καθώς προσπαθούσε να "θηλάσει" ένα γιοτ, ανοικτά του Πιτγουότερ Μπέι, όπου πιθανότατα το είχε εγκαταλείψε η μητέρα του. Οι επιστήμονες προσπαθούσαν επί μέρες να παρασύρουν στην ανοικτή θάλασσα τη νεογέννητη φάλαινα, μήπως και την υιοθετούσε κάποια άλλη φάλαινα, αλλά οι προσπάθειες απέβησαν άκαρπες.

Τελικά αποφασίστηκε να γίνει θανατηφόρος ένεση στο κήτος, αφού δεν υπήρχαν ελπίδες να σωθεί και η κατάστασή του επιδεινώθηκε. Η μικρή φάλαινα σύρθηκε στην παραλία, όπου ξεψύχησε. "Είναι σα να έχεις ένα κατοικίδιο ζώο και ο κτηνίατρος σου λέει ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι για να το σώσει, καθώς το ζώο υποφέρει.

Έλαβα μία απόφαση για να μην παραταθεί η αγωνία του ζώου", δήλωσε η επικεφαλής της κρατικής Υπηρεσίας Πάρκων, Σάλι Μπαρνς. Οι κτηνίατροι που είχαν εξετάσει το βάρους δύο τόνων κήτος, που εκτιμάται ότι ήταν ηλικίας δύο έως τριών εβδομάδων, διαπίστωσαν ότι υπέφερε από δαγκώματα καρχαριών και αναπνευστικά προβλήματα.

Οι ισλαμικές αρχές στη Νιγηρία προειδοποίησαν έναν 84χρονο άνδρα, με 86 γυναίκες και 170 παιδιά, ότι θα πρέπει να περιορίσει τον αριθμό των συζύγων του στις τέσσερις, αλλιώς θα αντιμετωπίσει την ποινή του θανάτου, σύμφωνα με χθεσινές αναφορές στα μέσα ενημέρωσης.

Το BBC μετέδωσε ότι ο Μοχάμεντ Μπέλο Αμπουμπακάρ, πρώην δάσκαλος και ιεροκήρυκας, θα μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο, σύμφωνα με τη σαρία, η οποία τέθηκε και πάλι σε ισχύ στη βορειοδυτική Νιγηρία το 2000. Ο Αμπουμπακάρ δήλωσε στο BBC ότι ο Αλλάχ του έχει δώσει εξουσία να ελέγχει και τις 86 συζύγους του, όμως ο ιερός νόμος του Ισλάμ (η σαρία) απαγορεύει να παντρεύεται ένας άνδρας πάνω από τέσσερις γυναίκες.


Το χαμόγελο στα πρόσωπα πέντε πανέμορφων κοριτσιών, μόλις ολοκλήρωσαν το πρόγραμμά τους στα 3 στεφάνια/2 κορίνες τα έλεγε όλα. Τα μέλη της Εθνικής ομάδας ανσάμπλ, ήταν απόλυτα ικανοποιημένα από την παρουσίασή τους και σίγουρα ότι έχουν πετύχει τον στόχο της πρόκρισης στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Ομως οι κριτές είχαν διαφορετική άποψη, αφού έδωσαν χαμηλή βαθμολογία στην ελληνική ομάδα, με αποτέλεσμα να μην προσπεράσει την αντίστοιχη του Αζερμπαϊτζάν.

Νιώθει αμήχανα κανείς όταν βλέπει έξι κορίτσια (οι πέντε που αγωνίστηκαν και η Μανιού, που σήμερα ήταν αναπληρωματική) να κλαίνε γοερά και να χαρακτηρίζουν «γελοίους» τούς ανθρώπους που τούς έφεραν σε αυτή τη θέση. Έκλαιγαν, κι ας είχαν κατακτήσει την 9η θέση σε Ολυμπιακούς Αγώνες. «Ναι, αλλά για μια θέση;» έλεγε η Δήμητρα Καφαλίδου στη μικτή ζώνη. Λίγα δευτερόλεπτα πριν, το πρόγραμμα στα 3 στεφάνια/2 κορίνες είχε εκτελεστεί άριστα και το κοινό είχε ενθουσιαστεί από την... κλασική επιλογή του «Ζορμπά», που «έντυσε» την ελληνική παρουσία. Αν θέλουν να περνάνε τελικό μόνο κάποιες συγκεκριμένες χώρες, να μας το πουν να μην αγωνιστούμε ξανά» είπε η Νικολέτα Τσάγαρη.

Η αρχηγός Όλγα Πηλιάκη, δεν έκρυβε ούτε τα δάκρια, ούτε τα λόγια της: «Να γράψετε ότι είναι γελοίοι. Με τέτοιο πρόγραμμα και δεν μας έδωσαν υψηλή βαθμολογία. Αν είναι δυνατόν...» Όπως και να έχει, πάντως, η Όλγα Πηλιάκη, η Βασιλική Μανιού, η Δήμητρα Καφαλίδου, η Εύη Πλεξίδα, η Ιωάννα Σαμαρά και η Νικολέτα Τσάγαρη, έδειξαν στο Πεκίνο πώς το ελληνικό ανσάμπλ εξακολουθεί να «αναπνέει» στην Ελλάδα και είναι ικανό να παίξει και πάλι πρωταγωνιστικό ρόλο, σε παγκόσμιο επίπεδο.

«Οι εντολείς μου έχουν εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη και στις δυνατότητές της να διαλευκάνει οριστικά και προς κάθε κατεύθυνση το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με τη χρήση της ουσίας μεθυλτριενολόνης.

Οι εντολείς μου θα συμμετάσχουν σε κάθε θεσμική διαδικασία και θα καταθέσουν όταν κληθούν στον αρμόδιο για τα αθλητικά θέματα εισαγγελέα που διεξάγει την προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να συμβάλλουν στην ανεύρεση της αλήθειας και ανεξάρτητα από τις συνέπειες για αυτούς.

Για τις συνθήκες υπό τις οποίες ευρέθη το θετικό δείγμα θα καταθέσουν μόνο στον αρμόδιο εισαγγελέα. Λόγω όμως των ανακριβειών, των ψευδών και συκοφαντικών διαδόσεων που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας από ανθρώπους που αγνοούν ακόμη και την έννοια του τεκμηρίου αθωότητας επιθυμώ να επισημάνω ότι:

1. Η Φανή Χαλκιά ουδέποτε με τη θέλησή της και τη συναίνεσή της έλαβε την ουσία Μ3.

2. Ο Γιώργος Παναγιωτόπουλος ουδέποτε προμηθεύτηκε και ουδέποτε χορήγησε σε οποιονδήποτε τρίτο την πιο πάνω ουσία, πολύ περισσότερο δε στην αθλήτριά του Φανή Χαλκιά.

3. Σε σχέση με τους «αθλητικούς παράγοντες» που περιφέρουν τη θλιβερή τους παρουσία καθημερινά στα ΜΜΕ υβρίζοντας και συκοφαντώντας αθλητές και προπονητές προκειμένου να επικρατήσουν στα αθλητικά αξιώματα στα οποία στοχεύουν, και οι οποίοι μέχρι σήμερα εκμεταλλεύονταν τους αθλητές προκειμένου να ανέλθουν οι ίδιοι πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά και εκλιπαρούσαν για μια απλή φωτογράφηση μαζί τους, τους διαβεβαιώνω ότι οι εντολείς μου επιφυλάσσονται να ασκήσουν άμεσα όλα τα νόμιμα δικαιώματά τους κατά οποιουδήποτε αβάσιμα και χωρίς στοιχεία για την υπαιτιότητά τους, τους δυσφημεί.


Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι τους τελευταίους μήνες η Φανή Χαλκιά έχει δεχθεί τους περισσότερους ελέγχους ντόπινγκ (18) από όλους τους αθλητές όλων των χωρών, χωρίς ποτέ να υπάρξει πρόβλημα. Με το δεδομένο αυτό, θα ήταν αδιανόητο ενόψει των καθημερινών ελέγχων να λάβει οποιαδήποτε ουσία. Άλλωστε, εάν είχε λάβει την ουσία Μ3 εν γνώσει της είχε την ευχέρεια να αρνηθεί να προσέλθει στον κρίσιμο έλεγχο, οπότε θα της απεδίδετο ένα "non show" το οποίο δεν ανακοινώνεται και χρειάζονται τρεις περιπτώσεις άρνησης ελέγχου για να τιμωρηθεί.

Η Δικαιοσύνη έχει την ευχέρεια και τη δυνατότητα να ερευνήσει το θέμα σε βάθος και να αποδώσει τις ευθύνες σε αυτούς που πράγματι τις έχουν (και είναι πολλοί, κατά κανόνα δε, εμφανίζονται ως τιμητές των πάντων) και όχι στον εύκολο στόχο που είναι πάντα οι αθλητές.

Οι επόμενες ημέρες θα είναι πολύ κρίσιμες για το τεράστιο αυτό πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και ιατρικό πρόβλημα. Η χώρα δυσφημείται, κάποιοι επιτήδειοι επωφελούνται και πολλά νέα παιδιά καταστρέφονται».

Συντάκτης: Στάθης Μασκαλίδης

Πηγή: Sportdog

Ο υπερμαραθωνοδρόμος Γιάννης Κούρος κέρδισε με 758,80 χλμ. το εξαήμερο του Hallsberg το οποίο διεξάγει από 20-26 Ιουλίου 2008 στη Σουηδία.

Πρόκειται για τον έκτο συνεχή υπερμαραθώνιο αγώνα και ταυτόχρονα έκτη συνεχή του νίκη σε διάστημα τεσσάρων μηνών, όπου κάλυψε συνολικά 2.495 χλμ. Ο Κούρος ήταν το μεγάλο φαβορί του αγώνα, καθώς βρισκόταν σε άριστη φυσική κατάσταση πριν τον αγώνα και ανέμενε να βελτιώσει το ρεκόρ των 1038 χλμ. που κατείχε από το 2005 στο Κόλακ Αυστραλίας.

Δύο αλλεπάληλοι τραυματισμοί που υπέστη μεταξύ της τρίτης και έκτης ώρας της πρώτης μέρας του αγώνα αναγκάζουν τον υπερμαραθωνοδρόμο Γιάννη Κούρο να συνεχίσει περπατώντας. Τραυματισμένος πια, ξεπερνά κάθε ανθρώπινο όριο αντοχής παραμένοντας στον αγώνα επί σχεδόν έξη μέρες.

Την δραματική εξέλιξη του αγώνα, με αποκορύφωμα τη νίκη, παρακολούθησαν όχι μόνο οι συναθλητές του αλλά και πολλοί κάτοικοι της περιοχής, καθώς συγκεντρώνονταν για να τον θαυμάσουν στην υπέρβαση κάθε σωματικού εμποδίου, με την οποία κατόρθωσε, ακόμα και ως τραυματίας, να κατακτήσει την έκτη συνεχόμενη για αυτόν νίκη το 2008.

Αποτελέσματα:

1. Kouros Yiannis Greece 1897 758.800 m 2. Hausmann Martina Wόrzburg 1891 756.400 m 3. Ritella Christian Vi Som Springer 1754 701.600 m 4. Hendriks Tom AV Haarlemmermeer 1631 652.400 m 5. Turner Glen Louisville 1594 637.600 m 6. Kopakkala Aku Endurance 1413 565.200 m 7. Bδckstrφm Miikka Endurance 1338 535.200 m 8. Andersson Valdemar IF Spartacus 1295 518.000 m 9. Skoglund Kjell-Ove Strands IF 1282 512.800 m 10. Jφhring Jutta TuSEM Essen 1255 502.000 m 11. Frost Benny Φstansjφ SK 1207 482.800 m 12. Palmqvist Bertil Bδlinge IF 1193 477.200 m 13. Damstedt Kjell Hargs BK Runners 1145 458.000 m 14. Bφgevig Peter TIF Bornholm 1107 442.800 m 15. Larsson Andreas Φrebro AIK 1056 422.400 m 16. Ludden Peter Gerscheder SV Essen 1055 422.000 m 17. Lindblom Lars Helex 1025 410.000 m 18. Nystrφm K-G Vi Som Springer 989 395.600 m 19. Permats Bengt-Εke Dala-Floda IF 835 334.000 m

Πηγή: Sport24

Ντραγκουλέσκου, δεν ήθελε το χρυσό μετάλλιο στο Πεκίνο μόνο για να χαρίσει τη διάκριση στη χώρα του και να καταξιωθεί ο ίδιος στο αθλητικό στερέωμα.

Επιζητούσε το χρηματικό έπαθλο της πρώτης θέσης (100.000) ευρώ, για να καλύψει τα έξοδα του δανείου που πήρε πρόσφατα για την εγχείρηση της μικρής του κόρης, η οποία είναι κωφάλαλη.

Ο Ντραγκουλέσκου επεδίωξε την πρωτιά στις ασκήσεις εδάφους και στο άλμα, όμως έκανε πολλά λάθη στο πρόγραμμα του και δεν κατάφερε να ανέβει στο βάθρο. Η απογοήτευσή του ήταν τόσο μεγάλη που οι συναθλητές του τον άκουγαν να κλαίει με λυγμούς στο δωμάτιο του, μετά το τέλος του αγώνα.

Η εγχείρηση της μικρής Μπεατρίς πάντως είχε στεφθεί με επιτυχία και οι γιατροί είναι ασιόδοξοι για την πορεία της υγείας της. Το ζευγάρι δανείστηκε 40.000 ευρώ από συγγενείς και φίλους, με την ελπίδα ότι μία καλή εμφάνιση του Ντραγκουλέσκου στους ολυμπιακούς Αγώνες, θα μπορούσε να τους βοηθήσει να τα επιστρέψουν.

«Επιστρέψαμε πριν από τρεις ημέρες από τη Βιέννη. Η εγχείρηση ήταν ζωτικής σημασίας για την κόρη μας. Κάθε περαιτέρω καθυστέρηση, ίσως να της αφαιρούσε κάθε ελπίδα να μπορέσει να ακούσει κάποτε. Είμασταν σίγουροι πως θα νικούσε. Είπε ότι το Πεκίνο ήταν η τελευταία του ευκαιρία» δήλωσε η μητέρα της τρίχρονης, Λαρίσα Ντραγκουλέσκου, στα ρουμανικά μέσα ενημέρωσης.

Για την ιστορία, δεν είναι η πρώτη φορά που η τύχη γυρίζει την πλάτη στον Ρουμάνο αθλητή. Πριν από τέσσερα χρόνια, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ο Ντραγκουλέσκου είχε στερηθεί την πρώτη θέση με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Έπεσε στη δεύτερη προσπάθεια στο άλμα και περιορίστηκε στην τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο. Το 2006, μια φοβερή πτώση με το κεφάλι, κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, παρ' ολίγο να του στοιχίσει το τέλος της καριέρας του .

"Το μήνυμά μου δεν είναι μόνο για τους ανάπηρους ανθρώπους. Είναι για όλους". Η Νάταλι ντι Τόι είναι ίσως η αθλήτρια με την πιο συγκινητική ιστορία στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η 24χρονη κολυμβήτρια από τη Νότια Αφρική, σημαιοφόρος της χώρας της στους Αγώνες, έχασε το 2001 το πόδι της σε αυτοκινητικό δυστύχημα, αλλά φέτος έγινε η πρώτη αθλήτρια με ένα πόδι στην ιστορία που συμμετέχει και σε Ολυμπιακούς και σε Παραολυμπιακόυς Αγώνες.

Πρώτη ανάπηρη αθλήτρια που έλαβε μέρος στους Αγώνες του Πεκίνου ήταν η Νατάλια Πάρτικα από την Πολωνία, η οποία έχει ένα χέρι και αγωνίστηκε στο πινγκ πονγκ. Όμως, η ντι Τόι αποφάσισε να αγωνιστεί στο πιο σκληρό άθλημα της πισίνας, στο οποίο μάλιστα… δύο πόδια είναι απαραίτητα. Η Νάταλι κολυμπάει χωρίς προσθετικό μέλος. Στον μαραθώνιο κολύμβησης των 10.000 μέτρων, που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς, η ντι Τόι κατάφερε να πάρει την 16η θέση ανάμεσα σε 24 αθλήτριες. Ο χρόνος της ήταν 2:00:33.6 μόλις ένα λεπτό πιο αργός από της νικήτριας, Λαρίσα Ιτσένκο.

Ο μαραθώνιος κολύμβησης έχει χαρακτηριστεί ως «πάλη στο νερό». Η ίδια είπε για τον αγώνα: «Το καλύτερο είναι να μην πανικοβληθείς. Συνεχώς βουτάς στο νερό είναι επικίνδυνο. Πρέπει να μείνεις με τις πολλές, αλλιώς θα χάσεις κάθε ελπίδα στην κούρσα. Όμως, το να είσαι με τις πολλές είναι και επικίνδυνο, ιδιαίτερα κοντά στις σημαδούρες. Χτύπησα πάνω σε μία και έχασα το ρυθμό μου».

«Δεν έκανα έναν καταπληκτικό αγώνα, αλλά έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό. Θα ήθελα να είμαι στις πρώτες πέντε. Δεν έχω δικαιολογίες που δεν το κατάφερα. Είμαι λίγο απογοητευμένη, αλλά όταν βγήκα από το νερό δεν μπορούσα να κουνηθώ κι αυτό σημαίνει ότι τα έδωσα όλα», συμπλήρωσε η Νάταλι.

Μιας και η ντι Τόι δεν χρησιμοποιεί προσθετικό μέλος, η ΔΟΕ δεν μπορούσε να της αρνηθεί τη συμμετοχή στους Αγώνες, εφόσον είχε πιάσει το όριο. Έτσι, η Νάταλι εκπλήρωσε το όνειρο που είχε από 6 ετών.

«Το να έρθω εδώ για μένα είναι η πραγματοποίηση ενός ονείρου. Όνειρο είναι κάτι που εσύ θέτεις για τον εαυτό σου, όχι οι άλλοι για σένα. Όταν προκρίθηκα στον αγώνα στη Σεβίλλη (σ.σ. στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2008, όπου τερμάτισε 4η) έκλαψα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι θα πήγαινα στους Ολυμπιακούς Αγώνες», είπε η 24χρονη κολυμβήτρια.

Η Νάταλι από μικρή είχε κάνει αίσθηση στην κολύμβηση. Ως κορασίδα και νεανίδα έσπαγε το ένα μετά το άλλο τα εθνικά ρεκόρ της Νότιας Αφρικής στην μικτή ατομική, ως αρτιμελής αθλήτρια τότε. Στους αγώνες Κοινοπολιτείας του 1998 σε ηλικία μόλις 14 ετών ήταν παρούσα! Όμως, το 2001, στα 17 της, η μοίρα της επιφύλασσε άσχημο παιχνίδι.

Οδηγώντας το σκούτερ της από το σχολείο προς την προπόνηση ανάμεσα στην κίνηση, κάποιος την τράκαρε. Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να της σώσουν το πόδι, το οποίο και έκοψαν. Όμως, η Νάταλι την αμέσως επόμενη ημέρα (!) σηκώθηκε από το κρεβάτι αποφασισμένη.

«Ήθελα να επιστρέψω στη ζωή μου, κολυμπούσα 4 ώρες την ημέρα και ήθελα να μπορέσω να περπατήσω ξανά, ώστε να καταφέρω να μη χρειάζομαι τη βοήθεια άλλων», θυμάται η Νάταλι.

Μόλις ένα χρόνο μετά κέρδισε το πρώτο της μετάλλιο σε διεθνή διοργάνωση. Στους Αγώνες Κοινοπολιτείας του 2002 στο Μάντσεστερ, η Νάταλι αγωνίστηκε τόσο με τους αρτιμελείς αθλητές, όσο και με τους ανάπηρους. Στα 800 μέτρα ελεύθερο στους αρτιμελείς τερμάτισε στη 8η θέση, ενώ πήρε το χρυσό μετάλλιο στα 50 και 100 μέτρα ελεύθερο στην κατηγορία των Αθλητών Πρώτης Κλάσης με Αναπηρία.

Μάλιστα πήρε και το πρώτο βραβείο «Ντέιβιντ Ντίξον για τον πιο εξέχοντα αθλητή των Αγώνων», στο οποίο δεύτερος ήταν ο Ίαν Θορπ που είχε κερδίσει 6 χρυσά μετάλλια στους Αγώνες.

Πλέον, μετά τη συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ετοιμάζεται πυρετωδώς για τους Παραολυμπιακούς τον Σεπτέμβρη. Εκεί θα κληθεί να προστατεύσει τα κεκτημένα. Στους Παραολυμπιακούς της Αθήνας είχε κερδίσει 5 χρυσά μετάλλια (50μ ελεύθερο, 100μ πεταλούδα, 100μ ελεύθερο, 200μ μικτή ατομική, 400μ ελεύθερο) και ένα ασημένιο μετάλλιο στα 100μ ύπτιο.

Η επιλογή της και στους Ολυμπιακούς και στους Παραολυμπιακούς Αγώνες σημαίνει ότι η προπόνησή της είναι διπλά δύσκολη και απαιτητική. Έπρεπε να είναι έτοιμη σε αντοχή για τους Ολυμπιακούς, ενώ τώρα θα δώσει έμφαση στην ταχύτητα ενόψει των Παραολυμπιακών.

Όμως, όπως λέει και η ίδια: «Ποτέ δεν είδα τον εαυτό μου ως μη προνομιούχο άνθρωπο. Το μήνυμά μου δεν είναι μόνο για τους ανάπηρους ανθρώπους. Είναι για όλους. Το μήνυμά μου είναι να χρησιμοποιείς τα αρνητικά, με όσο πιο θετικό τρόπο μπορείς».

Νίκος Κουσούλης

"Εμαθα πολλά την περίοδο του καρκίνου. Εμαθα να προσεγγίζω τις προκλήσεις βήμα προς βήμα. Από αυτή την περιπέτεια βγήκα πιο δυνατός διότι ο,τιδήποτε κι αν περάσω στη ζωή μου από'δω και στο εξής θα είναι σαφώς πιο εύκολο σε σχέση με όσα πέρασα για να νικήσω τον καρκίνο. Τον πόνο και την κούραση που πρέπει να περάσω σε έναν αγώνα 25χλμ. τον έχω ζήσει επί έναν ολόκληρο χρόνο, οπότε, μπορώ να ανταπεξέλθω σε έναν αγώνα 5 ωρών".

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον φαν ντερ Βέιντεν (δημοσιεύονται στην προσωπική του ιστοσελίδα), αμέσως μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στον αγώνα 25χλμ. του παγκοσμίου πρωταθλήματος ανοιχτής θάλασσας πριν από λίγους μήνες στη Σεβίλη. Ο άνθρωπος αυτός αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για το πάθος του για τη ζωή και η καλύτερη ανταμοιβή ήρθε στις 21 Αυγούστου 2008 με την ανάδειξή του και ως χρυσού ολυμπιονίκη στα 10 χιλιόμετρα.

Ο φαν ντερ Βέιντεν θεωρείτο ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της κολύμβησης στην Ολλανδία με πολλές διακρίσεις στο ενεργητικό του από τις μικρές ηλικίες. Στις 12 Μαρτίου 2001 (λίγες ημέρες πριν συμπληρώσει το 20ό έτος της ζωής του) ενημερώθηκε από τους γιατρούς ότι πάσχει από λευχαιμία. Για δύο χρόνια εγακτέλειψε τους αγωνιστικούς στίβους προκειμένου να δώσει τη μεγαλύτερη μάχη της ζωής του.

Οπως αναφέρει ο ίδιος στην ιστοσελίδα του, αισθάνεται τυχερός που κατάφερε να επιστρέψει το 2003 μετά την επιτυχημένη μεταμόσχευση κυτάρρων στην οποία υποβλήθηκε και αποδείχθηκε σωτήρια. Μάλιστα, σημαντικό μέρος των εσόδων του τα διέθεσε για την ενίσχυση των ιατρικών ερευνών κατά της επάρατης νόσου.


Παντελής Λουκίδης
Ο 2ος Ντειβιντ Ντειβις με 1.51.53 επεστρεψε με
φορειο στο ξενοδοχειο στο οποιο διεμενε, ενω ο
Σπυρος Γιαννιωτης σε δηλωσεις του για το
"συμβαν" τονισε "ας επαιρνα το μεταλλιο και
ας με επαιρναν και εμενα με το φορειο".....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

 
Web Analytics